Auteur: kvdgeest

Kerk en buurt 0

Kerk en buurt

Onlangs was er een feestelijk momentje in Het Kruispunt. Met bloemen en gebak werd gevierd, dat de koffieochtenden voor de Zeeheldenbuurt alweer 10 jaar bestaan. In oktober 2007 bestond de Zeeheldenbuurt 50 jaar, dat was de aanleiding om een koffieochtend te organiseren. De bewoners gaven toen aan, dat ze dat vaker wilden. Vanaf maart 2008 gebeurde dat, in de toenmalige Pius X kerk (nu Het Kruispunt) aan de Van Nesstraat. Toen de kerk gekocht werd door de huidige kerkelijke gemeente, werd dit mede door vrijwilligers van onze kerk maandelijks voortgezet. Inmiddels zijn de koffieochtenden niet meer weg te denken. Ze...

Pasen: begin van een veilige wereld 0

Pasen: begin van een veilige wereld

  Op 21 maart mag je stemmen. Voor je stad en buurt. Politiek staat ver van veel mensen af. Er hangt voor hen een geur omheen van machtsspelletjes en beloften die niet waargemaakt worden. En dat terwijl de wereld onveiliger voelt. Je verwacht een overheid die je beschermt. Maar kunnen we ooit veilig zijn? Veilig genoeg? En kan een overheid daarvoor zorgen? Op 12 maart komt Beatrice de Graaf in Alphen. Zij weet veel over hoe we kunnen werken aan een veiligere samenleving. Ze is ook heel realistisch. Veilig zijn we nooit honderd procent. Veilig zijn betekent niet dat er...

0

Homohaat in veel landen neemt toe

“Dan maar niet hand in hand over straat” Vandaag was in het nieuws dat uit onderzoek blijkt dat homo’s in veel landen niet veilig zijn. Vooral in voormalige Sowjetrepublieken en in Rusland zelf zijn homohaat en geweld tegen homo’s geaccepteerd, het wordt zelfs aangemoedigd. Voeg daarbij de islamitische wereld en veel landen in Afrika, en je moet bijna toegeven dat homorechten een westers verschijnsel zijn (wat Rusland ons graag wil doen geloven). Is dit niet zeer verontrustend? Ik hoorde een brokje interview op Radio1, naar aanleiding van dit nieuws. De gast was een kabinetslid, als ik het goed heb een...

Het licht van Kerst schijnt in de buurt 0

Het licht van Kerst schijnt in de buurt

Een paar dagen voor Kerst. Het is grijs weer, als wij op pad gaan: Hans van Halfje Wit en ik. Samen gaan we langs de winkeliers en horeca in ons mooie straatje. In een paar uur zijn we overal geweest. Overal een praatje gemaakt, koffie gedronken. Wat een veelzijdigheid en veelkleurigheid in één winkelstraatje: doorgewinterde Alphenaren, maar ook Chinezen, Marokkanen, Turken, een Griek… Het grijze weer blijft grijs deze dag, maar de gesprekken met de ondernemers geven er toch kleur aan. En zo schijnt er toch een zonnetje. Wat willen we? Halfje Wit/Westerhaven, Buurtteam Zeehelden en Kruispunt werkten al een aantal keren samen in het organiseren van de...

Burendag 2017 0

Burendag 2017

Zaterdag 23 september. Een warme nazomerzon streelt je huid. Het ziet er feestelijk uit, een zonbeschenen straat, drukte rond de kerk. Opnieuw was de Burendag een succes. Als kerk deden we mee, met buurthuis Halfje Wit en Buurtteam Zeehelden en Westerhaven. Er ontstonden weer mooie nieuwe contacten. We ontmoetten veel enthousiaste mensen. Een mooie manier om als kerk een partner te zijn met anderen die werken aan verbinding tussen mensen. Nog altijd is dit een prima kans om de Van Nesstraat ‘op de kaart te zetten’. Een straat met winkels en horeca, een straat die best kan concurreren met andere...

Multiculti 0

Multiculti

De linkse kerk heeft de multiculturele samenleving omarmd, zeggen sommigen. Met ‘kerk’ bedoelen ze dan alles en iedereen die een boodschap uitdraagt, in dit geval dus het ‘evangelie’ van de multiculti-samenleving. Zeker, de echte kerk is inderdaad links (hoewel niet alle). Als je ‘links’ tenminste ziet als sociaal. Want als het goed is, staan gelovigen wel voor verbinding tussen mensen. En voor het opkomen voor mensen die kwetsbaar zijn of afhankelijk van anderen. En dus staan we voor veelkleurigheid. Als ik alleen al kijk naar onze straat, dan is dat prachtig. Hier wonen of werken Chinezen, Marokkanen, Turken, een Griek,...

Onze manier van leven 0

Onze manier van leven

  We worden steeds weer opgeschrikt door verschrikkelijke aanslagen. Terroristen die op mensenmenigten inrijden om zoveel mogelijk slachtoffers te ‘scoren’. Barcelona staat nog op ons netvlies, Brussel, Parijs, Londen en Nice vergeet je al bijna weer. Je houdt het niet meer bij. En je gaat je al afvragen: wat wordt het volgende doelwit… Hoe reageren we op die gruwelijke gebeurtenissen? Stadsbestuurders nemen veiligheidsmaatregelen bij grote events. Ook reageren we met emotie: verbijstering, onbegrip. Wat bezielt mensen die zulke dingen doen? En er is nog een reactie. Die hoor je soms uit de mond van burgemeesters, of van de minister-president. “We...

Een jihad van liefde 0

Een jihad van liefde

Een moslim die eigenlijk christen is. Zo zou je Mohammed El Bachiri kunnen noemen. Mohammed (36), metrobestuurder in Brussel, verloor zijn iets jongere vrouw Loubna, die omkwam bij de bomaanslag in station Maalbeek op 22 maart 2016. Hij bleef achter met drie zoontjes. “Als een kapitein op een schip met drie matrozen, op een oceaan van verdriet”. Voor de Vlaamse tv vertelde hij zijn verhaal, de historicus David van Reybrouck maakte er een klein boekje van, Een jihad van liefde. Treffende titel, want jihad betekent strijd. Maar dan wel allereerst strijd als inspanning. Iedere moslim wordt geacht de strijd aan...

Dan ga’k toch met m’n schoenen aan slapen! 0

Dan ga’k toch met m’n schoenen aan slapen!

Wat een briljant idee! Kees kreeg een jaar geleden een hersenbloeding. Halfzijdig verlamd, spraak weg, dubbel zien, dat soort rampen. Je leven in één klap op z’n kop… En ze hadden nog wel zoveel plannen. Ze waren nog goed gezond, met hun 80-plus. Elk jaar nog de fietsvierdaagse. Hij nog zijn volkstuintje waar hij zoveel moois van af haalde elke zomer. Al die dingen en veel meer, in één klap onmogelijk! Maar hij laat zich niet kisten. Hij was altijd vrolijk, optimistisch, en dat is gebleven, Goddank! Maanden van revalidatie volgden, fysio, logopedie, dat soort dingen. En zo waar, hij...

De zon schijnt weer 0

De zon schijnt weer

Het valt me altijd weer op, dat mijn Turkse overbuurman het heel normaal vindt dat je over God praat. Bij andere Nederlanders valt me juist op, dat dat bijna een soort taboe is. Oei! Iemand begint zo maar over God! Omdat de zon schijnt, ben je weer meer buiten. Het gras in mijn tuin groeit harder dan ik kan bijhouden. Met mijn machientje probeer ik er doorheen te komen. De jongeman van de kebabzaak aan de overkant is zijn motor aan het poetsen. We hebben elkaar al een tijdje niet gesproken. In de winter zie je elkaar slechts uit de verte....